CIRC 05.06.08/1

Circulaire nr. Ci.RH.331/575.420 (AOIF 21/2008) dd. 05.06.2008

BEREKENING VAN DE PB


  
Bijkomende vermindering voor buitenlandse inomsten


  
Vermindering voor buitenlandse inkomsten

PERSONENBELASTING


  
Berekening van de PB


  
Fiscale tegemoetkoming in verband met de persoonlijke toestand of de gezinstoestand

Personenbelasting. - Belastingvermindering voor inkomsten
van buitenlandse oorsprong die bij overeenkomst zijn vrijgesteld. - Gevolgen van
het arrest de Groot. - Personeelsleden van EUROCONTROL.

Aan alle ambtenaren.

   
1. De vraag is gesteld of de personeelsleden van
EUROCONTROL van wie de bezoldigingen in de PB zijn vrijgesteld met
progressievoorbehoud (hierna “personeelsleden van EUROCONTROL”
genoemd), in aanmerking komen voor de toepassing van de bijkomende
vermindering voor bij overeenkomst vrijgestelde inkomsten, waarvan
sprake in de circulaire van 12.3.2008, met dezelfde referte als
hierboven.

    2. In zijn arrest van 12 december 2002 heeft het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen geoordeeld dat “artikel 48 van het EG-Verdrag (inzake vrij verkeer van
werknemers binnen de EU) -thans, na wijziging artikel 39,
EG-Verdrag- in de weg staat aan een regeling ? op grond waarvan een
belastingplichtige voor de berekening van zijn inkomstenbelasting in
de woonstaat een deel van het profijt van zijn belastingvrije som en
van zijn persoonlijke fiscale
tegemoetkomingen verliest doordat hij in het betrokken jaar ook
in een andere Lidstaat inkomsten heeft verworven, waarvoor hij
aldaar is belast zonder dat daarbij zijn persoonlijke en
gezinssituatie in aanmerking is genomen”.

    3. Derhalve is er een belemmering van vrij
verkeer van werknemers in het geval waarin :

• de belastingplichtige in België niet
  volledig de fiscale tegemoetkomingen die verband houden met zijn
  persoonlijke toestand en zijn gezinstoestand heeft kunnen
  genieten omdat hij tijdens het betrokken jaar eveneens
  bezoldigingen in een andere Lidstaat van de EER heeft verkregen,

EN

• de bedoelde bezoldigingen die in de andere
  Lidstaat van de EER verkregen zijn, aldaar belast zijn zonder
  zijn persoonlijke toestand en zijn gezinstoestand in acht te
  nemen.

    4. Dat de “personeelsleden van EUROCONTROL” voor
de berekening van de PB, de fiscale tegemoetkomingen die verband
houden met de persoonlijke toestand of de gezinstoestand niet
volledig kunnen genieten, is te wijten aan het feit dat zij
vrijgesteld zijn van nationale inkomstenbelastingen op de lonen en
salarissen die hen door de Organisatie EUROCONTROL worden uitgekeerd
krachtens het gewijzigd artikel 3 van het Additioneel Protocol van
6 juli 1970 bij het Internationaal Verdrag tot samenwerking in het
belang van de veiligheid van de luchtvaart “EUROCONTROL”, en niet
omdat zij tijdens het betrokken jaar bezoldigingen hebben verkregen
in een andere Lidstaat van de EER. Ter zake is het van geen
belang dat de werkzaamheid in België of in een andere Lidstaat van
de EER wordt uitgeoefend.

    5. Bovendien hebben de bedoelde personeelsleden
bij de vaststelling van de belasting die door de Organisatie
EUROCONTROL wordt geheven op de door haar uitgekeerde lonen en
salarissen (interne belasting), alle tegemoetkomingen gekregen die
verband houden met de persoonlijke toestand en de gezinstoestand
welke door de ter zake vigerende regeling zijn voorzien (aftrek van
de toelage voor kinderen ten laste, de schooltoelage, enz. van de
belastbare grondslag - cf. art. 3, punt 2 van bijlage V van het
“Administratief Statuut voor het Personeel in vaste dienst van
EUROCONTROL”) (cf., mutatis mutandis, nr. 8, circ. Ci.RH.331/575.420
van 12.3.2008) (1).

[(1) Het Hof van Justitie van Europese Gemeenschappen heeft geoordeeld
dat de woonstaat ontheven kan zijn van de verplichting om de persoonlijke en
gezinssituatie van de belastingplichtige geheel voor zijn rekening te nemen
indien hij constateert dat een of meer werkstaten, zelfs buiten enige
overeenkomst om, over de door hen belaste inkomsten voordelen verlenen die
verband houden met de persoonlijke en gezinssituatie van
belastingplichtigen die niet op het grondgebied van deze werkstaten wonen,
maar aldaar belastbare inkomsten verwerven (cf. nr. 100, Arrest 12.12.2002,
F.W.L. de Groot). Er wordt geenszins vereist dat de voordelen welke die
andere staten hebben verleend, vergelijkbaar zijn met die welke in de
woonstaat van toepassing zijn.]

    6. Daaruit vloeit voort dat die personen het
arrest “de Groot” niet kunnen inroepen om aanspraak te maken op
fiscale tegemoetkomingen inzake PB zoals de bijkomende
belastingvermindering waarvan sprake in circ. Ci.RH.331/575.420 van
12.3.2008.

    7. Het bovenstaande is mutatis mutandis van
toepassing op de functionarissen en personeelsleden van
internationale organisaties die vrijgestelde inkomsten met
progressievoorbehoud verkrijgen op grond van andere internationale
verdragen of akkoorden (zie inzonderheid circ. Ci.R.9 Div./579.355

(AOIF 36/2006) van 11.8.2006).

Voor de administrateur
Kleine en Middelgrote Ondernemingen :
De Directeur,

S. QUINTENS

CIRC 30.05.08/1

Circulaire nr. Ci.RH.243/591.045 (AOIF 20/2008) dd. 30.05.2008

BEROEPSKOSTEN


  
Werkgeversbijdrage voor een pensioenfonds


  
Werkgeversbijdrage voor groepsverzekering

PENSIOENFONDS


  
Werkgeversbijdrage voor een pensioenfonds

Belastingstelsel van de bijdragen gestort ter uitvoering
van een aanvullende verzekering tegen ouderdom en vroegtijdige dood of van een
aanvullende pensioentoezegging inzake een rust- en/of overlevingspensioen, voor
het vestigen van een rente of van een kapitaal :

- vaststelling van het wettelijk rustpensioen waarmee
rekening moet worden gehouden voor de berekening van de beperking van de
totale maximumtoekenning bij leven die gevestigd kan worden d.m.v. bijdragen
die aftrekbaar zijn als beroepskosten;

- indexering van de lopende renten.

Aan alle ambtenaren van de niveaus A, B en C.

INLEIDING

   
1. Deze circulaire geeft, voor het jaar 2007, de
bedragen die van toepassing zijn inzake de beperking van de
toekenningen bij leven die kunnen verzekerd worden door middel van
bijdragen welke overeenkomstig artikel 59, WIB 92, als beroepskosten
aftrekbaar zijn.

GRENS VAN DE BRUTOBEZOLDIGINGEN - WETTELIJK
RUSTPENSIOEN

A. Werknemers

   
2. De in nr. 59/40 en 59/Bijlage/1, Com.IB 92,
beoogde grens van de brutobezoldigingen die in aanmerking komen voor
de vaststelling van het wettelijk rustpensioen, bedraagt voor het
jaar 2007 44.994,88 EUR.

B. Bedrijfsleiders die aan het sociaal statuut van de zelfstandigen
onderworpen zijn

    3. Het wettelijk rustpensioen van de
bedrijfsleiders die aan het sociaal statuut van de zelfstandigen
onderworpen zijn mag worden geraamd op 25 % van hun bruto-inkomen,
zonder dat het resultaat lager of hoger mag zijn dan respectievelijk
het jaarlijks vast te stellen minumum- of maximumpensioen (zie het
nr. 3, circulaire nr. Ci.RH.243/563.402 van 3.8.2004).

    4. Voor het jaar 2007 bedraagt het wettelijk
minimumpensioen 9.051,49 EUR; het maximumpensioen is vastgesteld op
13.963,52 EUR.

INDEXERING VAN DE LOPENDE RENTEN

    5. Met betrekking tot de in nr. 59/Bijlage/2,
Com.IB 92, uiteengezette berekening van het maximumbedrag van de
indexering, gelden voor het jaar 2007 de volgende bedragen (zie ook
de nrs. 59/67 en 68, Com.IB 92) :

    1° beperking van het aanvangsbedrag van de
lopende jaarrente : 65.645,16 EUR voor renten die in 2007
ingegaan zijn;

    2° indexeringscoëfficiënten met betrekking
tot de voor het jaar 2007 verschuldigde renten :

Renten ingegaan in	Indexeringscoëfficiënt
1985 of vroeger 1986, 1987 of 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 of 1996 1997 1998 of 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007	0,5157 0,4568 0,4282 0,4002 0,3459 0,2936 0,2682 0,2434 0,2190 0,1951 0,1717 0,1487 0,1262 0,1041 0,0824 0,0612 0,0404 0,02 0

    3° toe te voegen bedrag (m.b.t. vóór 1992
ingegane renten) : 3.173,78 EUR, voor renten betaald in 2007.

NAMENS DE MINISTER :
Voor de administrateur
Kleine en Middelgrote Ondernemingen :

Artikel oorspronkelijk verschenen in Accountancy & Fiscaliteit, nr. 19, 22 mei 2008

I. Inleiding

In het regeerakkoord van de regering Leterme van 18 maart 2007 werd het voornemen opgenomen om in België een systeem van fiscale consolidatie in te voeren met het oog op fiscale neutraliteit binnen vennootschapsgroepen en een sterkere economische ruimte, waar de strategische beslissingen niet zozeer meer aan de fiscale aspecten ondergeschikt zullen zijn [1].

Buiten België zijn er vandaag nog maar weinige EU-Lidstaten die geen systeem van fiscale consolidatie[2] kennen.

De fiscale consolidatie was echter reeds lang een thema in de Belgische fiscaliteit. Zo voorzag de zog. “Loi Dupré” uit 1986 reeds in de invoering van een dergelijk stelsel, kaderend in de algemene hervorming en modernisering van de vennootschapsbelasting[3].

Ook de eerste regering Verhofstadt had de invoering van dit systeem al aangekondigd[4]. De administratie vreesde echter belangrijke negatieve gevolgen voor de Schatkist, waardoor de implementatie steeds werd uitgesteld. De uiteindelijke uitwerking zal nu waarschijnlijk gefaseerd gebeuren, en, in de woorden van het regeerakkoord, in een budgettair neutraal kader.

II. Wat is fiscale consolidatie

1. Algemeen

Fiscale consolidatie betekent dat in zijn meest volkomen vorm dat een vennootschappengroep enkel op het geconsolideerd resultaat van de groep wordt belast, en niet meer de verschillende vennootschappen afzonderlijk. Het resultaat is dat enkel transacties met derde, niet-gelieerde partijen, nog een fiscaal effect teweegbrengen. Intercompany transacties zijn dan fiscaal neutraal.

In de praktijk hebben de meeste Europese Lidstaten ervoor gekozen slechts bepaalde kenmerken van dit systeem in te voeren. Ook de Belgische wetgever heeft die keuze.

Ofwel opteert men, zoals de meeste landen, voor de invoering van kenmerken van de loutere resultaatsconsolidatie, ofwel opteert men naar Nederlands voorbeeld (de zog. “fiscale eenheid”) voor de volledige vermogens- en resultaatsconsolidatie. Deze laatste optie is gebaseerd op het boekhoudkundig verplicht systeem van het consolidatieboekhouden in vennootschapsgroepen.

Theoretisch kan de wetgever ook kiezen tussen de zuiver nationale fiscale consolidatie, dan wel de internationale consolidatie. De voorgestelde regeling betreft echter enkel de intern Belgische consolidatie, maar de Europese Commissie probeert binnen de EU een systeem van “Common Consolidated Corporate Tax Base” uit te werken[5].

2. Voordelen van het systeem

Zoals gezegd, is het op dit moment nog niet duidelijk welke kenmerken van de fiscale consolidatie de Belgische wetgever zal invoeren.

In het algemeen kan de invoering van een fiscaal consolidatiesysteem tot de volgende voordelen leiden. Vooreerst is er ontegensprekelijk een administratieve kostenbesparing voor de vennootschappengroep: waar vroeger verscheidene aangiftes moesten ingediend worden, hoeft dit nu nog maar 1 keer per vennootschappengroep. Interne goederen-, diensten- en kapitaalstromen blijven fiscaal zonder effect.

Verder leidt de invoering tot een rationalisering van de groepsstructuren. Het grote voordeel van fiscale consolidatie is immers dat verliesverrekening binnen de groep nu mogelijk wordt. Zo kon men, in het kader van overnames, tot nu toe enkel via post-acquisitie herstructureringen de effecten van fiscale consolidatie bereiken. Een uitgewerkt wettelijk systeem van fiscale consolidatie maakt dergelijke planning voor een deel overbodig.

Ook de vereiste dat binnen de groep de transacties steeds at arm’s length moeten zijn, om de toepassing van art. 207 WIB bij de vennootschap die abnormale of goedgunstige voordelen ontvangt, te vermijden, vervalt. Ook andere antimisbruikbepalingen, zoals de beperking van aftrekbaarheid van interesten krachtens art. 55 WIB, verliezen hun belang binnen de vennootschapsgroep.

Een echt consequente fiscale consolidatie leidt ook tot het vervallen van de werking van het D.B.I.-stelsel binnen de groep. Intra-groepsdividenden leiden intern niet tot een fiscaal resultaat zolang ze binnen de groep gebeuren, zijn dividenduitkeringen dus voor de volle 100% niet onderworpen aan belasting. Hetzelfde geldt voor intra-groeps interestbetalingen. Ofschoon in een intra-groeps context vandaag reeds in veel gevallen interest- en dividendbetalingen van roerende voorheffing worden vrijgesteld, verdwijnen nu ook de resterende timing-problemen.

Tot slot bestaat ook de mogelijkheid tot invoering van belastingneutrale overdrachten van activa binnen de groep (een systeem dat bvb. bestaat in het Verenigd Koninkrijk): eventuele meerwaarden bij realisatie binnen de groep leiden niet tot een belastbaar resultaat. Enkel wanneer het activum uiteindelijk aan derden wordt overgedragen, kan er sprake zijn van een belastbare meerwaarde.

III. Conclusie

Gelet op eerdere verklaringen van de Minister van Financiën, en door de vereiste van de budgettaire neutraliteit, zal de fiscale consolidatie in België waarschijnlijk gefaseerd worden ingevoerd, en zal men in het begin slechts enkele kenmerken van de fiscale consolidatie overnemen.

Enkele fiscale discussies kunnen hierdoor hun belang verliezen: de transfer-pricing problematiek in intern Belgische situaties; debt-push-down in het kader van acquisities, enz.

In ieder geval leidt een geslaagde fiscale consolidatie tot een grote vereenvoudiging voor belastingplichtige en overheid. De Belgische fiscale consolidatie zou ook een goede manier kunnen zijn om Belgische vennootschappen voor te bereiden op de toekomstige Europese fiscale consolidatie.

[1] Regeerakkoord Leterme I, p. 7, http://static.tijd.be/pdf/regeerakkoord.pdf

[2] Annalen Belgische Senaat nr. 3-171, 15 juni 2006, Vraag Mevr. Anseeuw

[3] Parl. St. Kamer, wetsvoorstel nr. 546, 30 juni 1986

[4] CRIV 50 COM 277, Mondelinge vraag aan de minister van Financiën nr. 2467 d.d. 24.10.2000, p. 1

[5] http://ec.europa.eu/taxation_customs/taxation/company_tax/common_tax_base/index_en.htm

CIRC 27.05.08/1

Circulaire nr. Ci.RH.82/591.670 (AOIF 18/2008) dd. 27.05.2008

AANGIFTE IN DE PB


  
Aangifteformulier


  
Invulling van de aangifte

Wijzigingen aan de aangifte in de PB van aj. 2008.

Aan alle ambtenaren.

    1. Het formaat van de aangifte in de PB (nr. 276.1), zijnde
de aan de administratie terug te bezorgen eigenlijke “Aangifte
in de personenbelasting” en de door de belastingplichtige te
bewaren “Voorbereiding van de aangifte“, van aanslagjaar 2008
(inkomsten van het jaar 2007) is ongewijzigd. Wat het aantal
bladzijden betreft, is de eigenlijke aangifte eveneens
ongewijzigd, maar is deel 1 van de “Voorbereiding van de
aangifte” van 8 op 10 bladzijden gebracht als gevolg van een
aantal nieuwe maatregelen die hierna worden besproken.

    2. Naast de indexering van de meeste in de voorbereiding en
de toelichting vermelde bedragen overeenkomstig art. 178, § 2,
of § 3, 2°, WIB 92, is de “Voorbereiding van de aangifte” van
aj. 2008 inhoudelijk op de volgende punten gewijzigd :

    3. In de toelichting zijn de passages die wezenlijke
wijzigingen hebben ondergaan, in de rand met een stippellijn
gemerkt; zij hebben hoofdzakelijk betrekking op de hierboven
besproken aanpassingen.

    Daarnaast wordt de aandacht nog gevestigd op de volgende
punten :

NAMENS DE MINISTER :
Voor de administrateur Kleine en

Middelgrote Ondernemingen:
De Directeur,

S. QUINTENS

CIRC 27.05.08/1

Circulaire nr. Ci.RH.82/591.670 (AOIF 18/2008) dd. 27.05.2008

AANGIFTE IN DE PB


  
Aangifteformulier


  
Invulling van de aangifte

Wijzigingen aan de aangifte in de PB van aj. 2008.

Aan alle ambtenaren.

    1. Het formaat van de aangifte in de PB (nr. 276.1), zijnde
de aan de administratie terug te bezorgen eigenlijke “Aangifte
in de personenbelasting” en de door de belastingplichtige te
bewaren “Voorbereiding van de aangifte“, van aanslagjaar 2008
(inkomsten van het jaar 2007) is ongewijzigd. Wat het aantal
bladzijden betreft, is de eigenlijke aangifte eveneens
ongewijzigd, maar is deel 1 van de “Voorbereiding van de
aangifte” van 8 op 10 bladzijden gebracht als gevolg van een
aantal nieuwe maatregelen die hierna worden besproken.

    2. Naast de indexering van de meeste in de voorbereiding en
de toelichting vermelde bedragen overeenkomstig art. 178, § 2,
of § 3, 2°, WIB 92, is de “Voorbereiding van de aangifte” van
aj. 2008 inhoudelijk op de volgende punten gewijzigd :

    3. In de toelichting zijn de passages die wezenlijke
wijzigingen hebben ondergaan, in de rand met een stippellijn
gemerkt; zij hebben hoofdzakelijk betrekking op de hierboven
besproken aanpassingen.

    Daarnaast wordt de aandacht nog gevestigd op de volgende
punten :

NAMENS DE MINISTER :
Voor de administrateur Kleine en

Middelgrote Ondernemingen:
De Directeur,

S. QUINTENS

VRAAG 08/4389

Mondelinge vraag nr. 4389 van de heer De Potter dd. 23.04.2008

Beknopt Verslag, Kamercommissie Financiën, Com 181, blz. 1-2

Giften
- Fiscale attesten
- Erkenning

VRAAG

    Geldgiften aan culturele instellingen die door de
Koning erkend zijn, mogen van de netto inkomsten worden afgetrokken.
Vormingsinstellingen en vormingsdiensten voor personen met een handicap die
onderdeel zijn van een federatie, worden niet erkend. Hierdoor kunnen zij
geen fiscale attesten uitreiken en lopen zij dus heel wat inkomsten mis. Dit
gebeurt op basis van het argument dat de federatie waarvan zij deel uitmaken
reeds subsidies ontvangt van de Vlaamse overheid.

    Klopt deze argumentatie? Is de minister van plan de
wet aan te passen of er alleszins voor te zorgen dat deze instellingen en
diensten erkend kunnen worden?

ANTWOORD (de heer Clerfayt, Staatssecretaris)

    Een soortgelijk probleem werd in november 1997
aangekaart in de commissie Financiën door de heer Schoeters.

    Organisaties die als culturele instellingen erkend
willen worden op basis van artikel 104, 3, d van het WIB 92, moeten voldoen
aan een reeks voorwaarden die in artikel 58 van het uitvoeringsbesluit zijn
vastgelegd. Ze moeten onder andere werkzaam zijn in het domein van de
verspreiding van cultuur, worden gesubsidieerd door de Staat of een
Gemeenschap en een invloedsgebied hebben dat een van de Gemeenschappen of
het hele land bestrijkt.

    Door de wijziging van de Vlaamse subsidieregeling
bleek de erkenning niet mogelijk voor organisaties die een
samenwerkingsverband hadden opgericht. In de loop van 1999 werden de
federale ombudsmannen hierover aangesproken. Na overleg tussen de fiscale
administratie en de Vlaamse Gemeenschap heeft men hun in juni 2003 een
mogelijke oplossing meegedeeld.

    Het probleem voor de vormingsinstellingen voor
personen met een handicap komt voort uit het decreet van 4 april 2003. Mijn
administratie zou dit best onderzoeken in overleg met het agentschap
Sociaal-Cultureel Werk voor Jeugd en Volwassenen van de Vlaamse overheid.
Desnoods overleg ik met mijn Vlaamse collega van Cultuur.

CONCLUSIE (van de heer De Potter)

    De giften zijn voor deze vormingsinstellingen van
groot belang en ik ben dus verheugd dat de minister het overleg met de
administratie en de Gemeenschappen zal starten.

BESLISSING ET113522

Beslissing nr. E.T.113.522 dd. 26.02.2008

Dienst

-
Warmtekrachtcertificaten

    Teneinde te voldoen aan de richtlijnen inzake
hernieuwbare energiebronnen opgelegd door de Europese Unie, heeft België
geopteerd voor de invoering van een minimumnorm hernieuwbare energiebronnen,
gecontroleerd via groenestroomcertificaten. Binnen dit systeem wordt iedere
elektriciteitsleverancier verplicht een minimum aandeel van zijn aan
eindverbruikers geleverde elektriciteit te betrekken uit hernieuwbare
energiebronnen. Hiertoe worden de elektriciteitsleveranciers verplicht om
een corresponderend aantal groenestroomcertificaten voor te leggen aan de
reguleringsinstantie en wordt per ontbrekend certificaat een administratieve
geldboete opgelegd, zodat de naleving van deze verplichting wordt opgevolgd
en afgedwongen.

    Groenestroomcertificaten worden door de
reguleringsinstantie bij de productie van groene stroom toegekend aan de
producent, en zijn vrij verhandelbaar. De elektriciteitsleveranciers kunnen
bijgevolg de opgelegde norm halen door groenestroomcertificaten aan te
kopen. De certificaten kunnen eveneens worden gekocht door personen die niet
gehouden zijn certificaten voor te leggen. De verhandeling van de
groenestroomcertificaten vormt een parallelle markt, los van de verkoop van
elektriciteit.

    Inzake de toepassing van de BTW voorziet beslissing
nr. E.T. 110.775 van 28 februari 2006 dat de groenestroomcertificaten dienen
aangemerkt te worden als verhandelbare waardepapieren (andere dan aandelen
of obligaties) die worden beoogd door de vrijstelling van artikel 44, § 3,
10° van het Btw-Wetboek. De overdracht van dergelijke certificaten is
bijgevolg vrijgesteld van BTW. Diensten inzake bewaring en beheer van die
certificaten zijn evenwel belastbaar op grond van de uitzondering voorzien
in voornoemd artikel 44, § 3, 10°.

    Deze beslissing was het gevolg van besprekingen op
Europees niveau betreffende de quota voor de emissie van CO₂ en
tijdens dewelke er werd beslist de problematiek van de groene stroom nog
verder te bestuderen. Zij was dan ook slechts voorlopig van toepassing.

    Na grondig onderzoek betreffende zowel de intrinsieke
kenmerken van de groenestroomcertificaten als de wijze waarop zij op fiscaal
vlak worden behandeld in de verschillende Europese landen die voor de
invoering van een dergelijk systeem opteerden, moet men vaststellen dat de
groenestroomcertificaten eerder verwant zijn met rechten die vergelijkbaar
zijn met licentierechten en dat het onjuist is deze nog te beschouwen als
verhandelbare titels (andere dan aandelen of obligaties) te beschouwen zoals
bedoeld in de vrijstelling van voornoemd artikel 44, §3, 10°.

    Bijgevolg is de verhandeling van
groenestroomcertificaten, zoals de verhandeling van quota voor de uitstoot
van gassen met broeikaseffect (zie beslissing nr. E.T. 109.133 van 16 maart
2005), een dienst als bedoeld in artikel 18, §1, tweede lid, 7° van het
Btw-Wetboek. Deze overdracht is aan de BTW onderworpen tegen het normaal
tarief, wanneer deze overeenkomstig artikel 21, § 2, of 21, § 3, 7°, a), van
het BTW-Wetboek hier te lande plaatsvindt. Terzake is geen enkele
vrijstelling van toepassing.

    Onderhavige beslissing treedt in werking vanaf 1 april
2008. De hiervoor omschreven beslissing nr. E.T. 110.775 van 28 februari
2006 evenals de beslissing nr. E.T.110.775/2 van 24 april 2006, tweede lid,
in fine betreffende warmtekrachtcertificaten wordt vanaf die datum
opgeheven.

ARREST N1 07/1083

Vonnis van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Namen dd. 21.11.2007

Levensverzekering

    Een levensverzekeringscontract dat inging op 01.12.1993
en verstreek op 01.12.2001 heeft noodzakelijkerwijze een duur van meer dan
acht jaar. Dergelijk contract geniet de vrijstelling van roerende
voorheffing

VOLLEDIGE TEKST

TRIBUNAL DE PREMIER INSTANCE DE NAMUR

4ème chambre

Rôle général : 1748/05               
Répertoire: 12416
                                                       
Ordre :  1950

JUGEMENT LOI FISCALE

Prononcé le 21 NOVEMBRE 2007

La quatrième chambre civile du tribunal de première instance de NAMUR a
prononcé, en langue française, le jugement suivant:

EN CAUSE DE :

1.    D. J.-C., et

2.    D. N., domiciliés tous deux à …,

DEMANDEURS,
représentés par Me G. & Me D., avocats à …,

CONTRE :

L’ETAT BELGE, service public fédéral FINANCES, poursuites et
diligences de Madame le directeur régional des contributions directes de
NAMUR, dont les bureaux sont établies à …,

DEFENDEUR,
comparaisent par M. D., inspecteur principal chef de service.

Vu la requête contradictoire déposées par les demandeurs, reçue au greffe
le 19 septembre 2005, introduisant - en application des articles 569 al. 1.,
32°, 1385 decies et 1385 undecies du Code judiciaire - une action ayant pour
objet la contestation des cotisations suivantes à l’impôt des pesonnes
physiques et à la taxe communal additionnelle établies à leur charges
dans les rôles formés pour la Commune de Profondeville :

• Exerice 2002, revenus de 2001, article 749105120 (supplément à
  l’article 746711919).

En l’absence de décision prise par Monsieur le Directeur régional des
Contributions directes à Namur, sur la réclamation qu’ils avaient
présentée le 4 mars 2005;

Vu l’ordonnance rendue le 19 septembre 2005, en application de l’article
569 al. 1 du Code judiciaire, ayant ordonné la comparution des parties à
l’audience de la quatrième chambre du tribunal du 5 octobre 2005;

Vu les pièces de la procédure, telles qu’inventoriées et, en particulier:

• Les conclusions des parties :
• L’avis de fixation notifié aux parties le 20 novembre 2006, en
  application de l’article 750 du Code judiciaire, pour l’audience du 24
  octobre 2007 ;

Entendu, à la susdite audience, le conseil des demandeurs et Monsieur P.
D., représentant le défendeur;

Vu les pièces déposées par les parties;

Objet de la demande

Les demandeurs postulent en ordre principal :

• Le dégrèvement des cotisations litigieuses.
• La condamnation du défendeur au remboursement de toutes sommes
  indûment perçues, majorées des intérêts légaux.
• La condamnation du défendeur aux dépens de l’instance.

Ils demandent, subsidiairement, au tribunal de surseoir à statuer et
d’ordonner la production de documents faisant partie d’un dossier pénal n°
70.97.523/98 ouvert à charge du groupe AGF/Assubel et mentionné dans l’avis
de rectification qui leur a été adressé du 13 octobre 2004 ainsi qu’une
copie d’un accord intervenu entre la société AGF L. L. et l’administration
fiscale le 21 mai 2003.

Sur la recevabilité

La demande a été introduite dans les formes et dans le délai prévus par
la loi.
Elle est recevable.

Sur le fond

RETROACTES

Le 1er demandeur J.-C. D., a souscrit auprès de la
SA AGF L. L., le 2 décembre 1993, un contrat «
L.- I. » n° 5900738, pour une valeur initiale de 1.050.000 BEF (26.028,82
?).

Suivant les conditions particulières de ce contrat, la date d’effet
initiale était le 1er décembre 1993 et la date
d’expiration était le 1er décembre 2001. La valeur à
terme était fixée à 1.596.111 BEF (39.566,56 ?).

Par un avis de rectification du 13 octobre 2004, l’administration a
notifié aux demandeurs son intention:

• De rectifier leur déclaration à l’IPP de l’exercice 2002 en majorant
  leur base imposable de revenus mobiliers taxables d’un montant de
  13.537,74 ? (546.111 BEF), correspondant à la différence entre la valeur
  initiale du susdit contrat et sa valeur à terme.
   
• D’appliquer un accroissement de 50% sur la quotité de la cotisation
  enrôlée en raison de cette majoration.

L’Administration motivait son avis de rectification comme suit :

« En date du 11 juin 1998, Monsieur le Procureur Général près la Cour
d’Appel de Bruxelles a accordé à l’Administration fiscale, l’autorisation de
consulter le dossier judiciaire n° 70.97.523/98 (à charge du groupe
AGF/ASSUBEL) et d’obetnir copie des pièces dudit dossier qui seraient jugées
nécessaires pour assurer l’établissement ou la perception des impôts étalibs
par l’Etat (…) Il ressort de l’analyse des documents issus de ce dossier
judiciaire que vous avez souscrit notamment le contrat de type «L.» suivant
: - LCVF05900738 au nom de D. J. C., émis le 1/12/1993 pour une valeur
initiale de 1.050.000 fb, conclu pour une durée de 7 ans auprès de AGF VIE
L. SA, et dont la valeur à terme était fixée à l’origine à 1.596.111 bef.
Dans le cas qui nous occupe, l’exonération prévue à l’article 21, 9°, b, du
CIR 92 ne peut être invoquée et les revenus de ces placements doivent donc
être déclarés et imposés en application de l’article 19 du CIR92 ».

Les demandeurs ont marqué leur opposition à cette rectification par
lettre du 20 octobre 2004, mais l’administration a maintenu sa position et a
procédé à l’enrôlement du supplément d’impôt, l’accroissement étant
toutefois ramené à 10%.

Par lettre recommandée du 4 mars 2005, le conseil des demandeurs a
introduite une réclamation.

Aucune décision n’étant intervenue dans les six mois, les demandeurs ont
engagé la présente action.

ANALYSE DES THESES EN PRESENCE

Le défendeur maintient la position de son administration, n’admettant le
dégrèvement qu’en ce qui concerne l’accroissement.

Il invoque l’article 21, 9° , b) du CIR 92, selon lequel les revenus
compris dans les capitaux ou valeurs de rachat afférents à des contrats
d’assurance-vie conclus par une personne physique ne sont exclus de la
catégorie des revenus de capitaux et biens mobiliers imposables à ce titre
que lorsqu’ils résultent d’un contrat conclu pour une durée supérieure à
huit ans et que ces capitaux ou valeurs de rachat sont effectivement payés
plus de huit ans après la conclusion du contrat.

En l’espèce, toute la question est de savoir si le contrat litigieux a
été ou non conclu pour une durée supérieure à huit ans.

Le défendeur soutient que la réponse est non, se référant à un jugement
du tribunal de 1ère instance de Liège du 24/11/2005,
inédit, qu’il produit.

Ce jugement se réfère à des faits qui sont apparement similaires (même
type de contrat avec la même compagnie établie au Luxembourg, conclu le
15/09/1993 pour expirer le 15/09/2001).

Selon ce jugement, le tribunal de 1ère instance de
Liège ne semble pas conterster qu’une année normale compte 365 jours, ni
qu’une année civile s’étend du 1er janvier au 31
décembre, mais fait valoir « que les jours … qui composent une année
sont eux-mêmes composés de 24 heures » et que « il convient donc de
préciser qu’une année civile s’étend du 1er janvier à
zéro heures au 31 décembre à minuit » et qu’il est dès lors évident pour
lui « que le 31 décembre à minuit d’une année n correspond au 1er
janvier à zéro heure de l’année n + 1 ».

Le défendeur reconnaît quand même que le 1er
demandeur n’a pas eu l’intention d’éluder l’impôt puisqu’il était fondé à
considérer que son contrat répondait aux conditions d’exonération fixées par
la loi.

Il admet donc le dégrèvement de l’accroissement infligé (soit 203,07 ?).

*

Les demandeurs soutiennent, de leur côté, que le contrat dépassait bien
la durée de 8 années puisque la durée comprise entre sa date de prise
d’effet ( le 1er décembre 2001) comporte
nécessairement 8 années et un jour.

Il relèvent que si, ni la doctrine, ni la jurisprudence n’abordent cette
question c’estr parce qu’il relève de l’évidence qu’une année civile (ou
calendaire) commence le 1er janvier à 0h00 et se
termine le 31 décembre à miniut et que par conséquent, une période définie
comme courant du « 1er septembre 1991, aucun
préavis n’ayant été notifié au moins six mois à l’avance, il arrive à
expiration le 31 août 2000 » (Manuel permanent des baux à loyers et des
baux commerciaux, B-II-3-4) ou encore, en matière de polices d’assurances
annuelles (les polices voiture, RC, etc…) mentionnent une durée telle que,
par exemple, du 8 juillet 1999 au 27 juillet 2000, car la prime couvre une
période d’une année.

Les demandeures ajoutent que l’administration fiscale elle-même calcule
un exercice d’imposition de cette manière: il débute le 1er
janvier à 0h00 et finit le 31 décembre à miniut (voir article 359
CIR92).

Puisque